«Devils Marbles» τα πιο περίεργα μάρμαρα της Αυστραλίας!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><a href="http://kalikantzaros.gr/wp-content/uploads/2015/03/marmara-toy-diaboloy.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img height="470" src="http://kalikantzaros.gr/wp-content/uploads/2015/03/marmara-toy-diaboloy.jpg" width="760"/></a></div><br/><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, serif; font-size: large;"><p style="text-align: justify;">Τα «μάρμαρα του διαβόλου» ή αλλιώς τα «Devils Marbles» ή Karlu Karlu, όπως είναι γνωστά στην Αυστραλία, είναι μια συλλογή από μεγάλους ογκόλιθους από γρανίτη σκορπισμένους σε μια ρηχή κοιλάδα, στη Βόρεια Αυστραλία. Πρόκειται για ένα από τα πιο ευρέως αναγνωρίσιμα σύμβολα της χώρας και σημαντικό αξιοθέατο.</p><br/><p style="text-align: justify;"><a href="http://kalikantzaros.gr/wp-content/uploads/2015/03/marmara-toy-diaboloy-1.jpg"><img alt="marmara-toy-diaboloy-1" class="aligncenter wp-image-176054" height="414" src="http://kalikantzaros.gr/wp-content/uploads/2015/03/marmara-toy-diaboloy-1.jpg" width="620"/></a></p><br/><p style="text-align: justify;">Οι ογκόλιθοι έχουν σχηματιστεί από τη διάβρωση εδώ και εκατομμύρια χρόνια, ενώ το μέγεθός τους κυμαίνεται από 50 εκατοστά έως και έξι μέτρα μήκος. Μερικές από τις πέτρες μάλιστα ισορροπούν επισφαλώς στο έδαφος, γεγονός στο οποίο οφείλουν και την ονομασία τους «μάρμαρα του διαβόλου». Τα μάρμαρα έχουν μεγάλη σημασία για τους Αβορίγινες και προστατεύονται ως σημαντικό πολιτιστικό στοιχείο από τις Αρχές της χώρας.</p><br/><p style="text-align: justify;"><a href="http://www.prisonplanet.gr/%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%BE%CE%B7%CE%B3%CE%B7%CF%84%CE%BF/65940-%CF%84%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%BE%CE%B5%CE%BD%CE%B1-%C2%AB%CE%BC%CE%AC%CF%81%CE%BC%CE%B1%CF%81%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B2%CF%8C%CE%BB%CE%BF%CF%85%C2%BB">πηγή </a></p></span></div>

«Devils Marbles» τα πιο περίεργα μάρμαρα της Αυστραλίας!

Τα «μάρμαρα του διαβόλου» ή αλλιώς τα «Devils Marbles» ή Karlu Karlu, όπως είναι γνωστά στην Αυστραλία, είναι μια συλλογή από μεγάλους ογκόλ...

Διαβάστε περισσότερα »

Ανατριχιαστικό! Το διασημότερο στοιχειωμένο σπίτι της Ελλάδος! - Video

<div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><a href="http://kalikantzaros.gr/wp-content/uploads/2015/03/stoixeivmeno-spiti-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img height="470" src="http://kalikantzaros.gr/wp-content/uploads/2015/03/stoixeivmeno-spiti-1.jpg" width="760"/></a></div><br/><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, serif; font-size: large;"><p style="text-align: justify;">Ανατριχιαστικό! Το διασημότερο στοιχειωμένο σπίτι της Ελλάδος!</p><br/><p style="text-align: justify;">«Μην πάτε εκεί μέσα», μας προειδοποίησε ένας περαστικός, ενώ ετοιμαζόμασταν να μπούμε στην οικία Κοντού, άλλως πώς στο «στοιχειωμένο σπίτι» στα Λεχώνια του Βόλου.</p><br/><p style="text-align: justify;"><a href="http://kalikantzaros.gr/wp-content/uploads/2015/03/stoixeivmeno-spiti.jpg"><img alt="stoixeivmeno-spiti" class="aligncenter wp-image-175451" height="466" src="http://kalikantzaros.gr/wp-content/uploads/2015/03/stoixeivmeno-spiti.jpg" width="620"/></a></p><br/><p style="text-align: center;">Η οικία Κοντού στη σημερινή κατάσταση</p><br/><p style="text-align: justify;">Φυσικά και αδιαφορήσαμε για τη συμβουλή, πιθανότατα όμως να αποτελέσαμε εξαίρεση, διότι, όπως αποδείχτηκε, οι μόνοι άλλοι τολμηροί είναι προφανώς κάποιοι πιτσιρικάδες που «στολίζουν» το σπίτι με γκράφιτι.</p><br/><p style="text-align: justify;">Βγαίνοντας από τον Βόλο και ακολουθώντας τη διαδρομή προς το Νότιο Πήλιο, πάνω σε μια στροφή στα Λεχώνια ο ταξιδιώτης μένει έκπληκτος βλέποντας ένα σπίτι που η όψη του δεν έχει την παραμικρή σχέση με την τυπική αρχιτεκτονική του Πηλίου. Πρόκειται για εξαιρετικό δείγμα εκλεκτικισμού, σχεδιασμένο από τον Ιταλό μηχανικό Εβαρέστο ντε Κίρικο, τον πατέρα του ζωγράφου Τζόρτζιο ντε Κίρικο, την ίδια εποχή που κατασκεύαζε τη σιδηροδρομική γραμμή η οποία ενώνει τον Βόλο με τις Μηλιές, αλλά και τους σταθμούς του τρένου, στις αρχές του περασμένου αιώνα.</p><br/><p style="text-align: justify;">Πρώτοι κάτοικοί του ήταν η οικογένεια Κοντού. Ο ίδιος ο Κοντός είχε υπηρετήσει ως πρέσβης της Υψηλής Πύλης στη Βιέννη και εγκαταστάθηκε στα Λεχώνια όταν αποσύρθηκε.</p><br/><p style="text-align: justify;">Η κακοδαιμονία του σπιτιού άρχισε ευθύς αμέσως με την κατοίκησή του. Κατά το μύθο, μια σαύρα έπεσε στην καράφα με το γάλα που θα έπιναν τα τρία παιδιά της οικογένειας. Πέθαναν από δηλητηρίαση και το ταφικό τους μνημείο, στο νεκροταφείο Βόλου, παρουσιάζει ακριβώς ένα τραπέζι, τρία καρεκλάκια, την καράφα και τη σαύρα στο χείλος της.</p><br/><p style="text-align: justify;">Αλλες εκδοχές πάνω στο ίδιο θέμα είναι πως τα παιδιά δηλητηριάστηκαν από μια υπηρέτρια προκειμένου να κληρονομήσουν το σπίτι κάποιοι συγγενείς και μια ακόμα πως ένα κοινωνικό νόσημα (φυματίωση ή σύφιλη) ανάγκασε την οικογένεια να μετοικήσει.</p><br/><p style="text-align: justify;">Στη συνέχεια το σπίτι άρχισε ν" αλλάζει χέρια και οι ένοικοι να πεθαίνουν (κατά το μύθο ή την πραγματικότητα) αιφνιδίως ή τουλάχιστον περίεργα. Στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής η οικία Κοντού έγινε αρχηγείο της Γκεστάπο, ήγουν κολαστήριο. Πολλοί ήσαν εκείνοι που βασανίστηκαν εκεί ή δολοφονήθηκαν. Οι Γερμανοί μάλιστα, εγκαταλείποντάς την, σκότωσαν και τις δύο τελευταίες κατοίκους του, τις οποίες είχαν κρατήσει για να τους υπηρετούν.</p><br/><p style="text-align: justify;"><strong>Κρότοι από αλυσίδες</strong></p><br/><p style="text-align: justify;">Αρα για να επιστρέψουμε στην αρχή, η παραίνεση του περαστικού είχε να κάνει με το μύθο (;) για τους κρότους από αλυσίδες και τα βογγητά που ακούγονται κάποιες νύχτες από το εσωτερικό του σπιτιού.</p><br/><p style="text-align: justify;"><a href="http://kalikantzaros.gr/wp-content/uploads/2015/03/stoixeivmeno-spiti-1.jpg"><img alt="stoixeivmeno-spiti-1" class="aligncenter wp-image-175450" height="347" src="http://kalikantzaros.gr/wp-content/uploads/2015/03/stoixeivmeno-spiti-1.jpg" width="620"/></a></p><br/><p style="text-align: center;">Όπως ήταν το 1935</p><br/><p style="text-align: justify;">Αμέσως μετά τον πόλεμο διαιρέθηκε σε περισσότερες από μία κατοικίες και άρχισε να ερειπώνεται, μέχρι να φτάσει στη σημερινή τραγική του κατάσταση. Ωστόσο ήδη από το 1985 και ενώ εξακολουθούσε να ερειπώνεται, είχε χαρακτηριστεί με απόφαση της Μελίνας Μερκούρη διατηρητέο. Εν τέλει, με πίστωση 200 εκατ. δρχ. αγοράστηκε το 1999 από τον τότε Δήμο Αρτέμιδος, με δήμαρχο το σημερινό αντιπεριφερειάρχη Βόλου Δημήτρη Αλεξόπουλο, από τους τελευταίους ιδιοκτήτες του, τους αδελφούς Χατζησταματίου. Στόχος ήταν και είναι να στεγάσει το Διαδημοτικό Πολυκέντρο Πολιτισμού, Ιστορίας και υπηρεσιών του Δήμου Αρτέμιδος.</p><br/><p style="text-align: justify;">«Υστερα από εκδήλωση ενδιαφέροντος του δήμου, η μελέτη μάς ανατέθηκε και αρχίσαμε να δουλεύουμε το 2005» λέει η Κατερίνα Δωρή του ομώνυμου γραφείου και προσθέτει: «Σημειώστε πως το γραφείο μας έχει καταξιωθεί και από την αναστήλωση του Δημοτικού Θεάτρου της Πάτρας, έργου του Τσίλερ».</p><br/><p style="text-align: justify;">Ηδη κατά την Αποτύπωση που έγινε σε συνεργασία με το Στούντιο 75 του Στέφανου Πάντου-Κίκου (υπεύθυνου για τη μελέτη που αφορούσε το Εθνικό Θέατρο), τη μελέτη παθολογίας του κτηρίου και την προμελέτη, αναζητήθηκε η διερεύνηση της αρχικής του μορφής.</p><br/><p style="text-align: justify;">Τη λύση έδωσε μια φωτογραφία του 1935 που βρέθηκε στο αρχείο του φωτογράφου Ζήμερη στον Βόλο.</p><br/><p style="text-align: justify;"><strong>Είχε και υπηρέτες</strong></p><br/><p style="text-align: justify;">Εντυπωσιακό στοιχείο που δείχνει και τη φιλοσοφία, σαφώς ταξική, μιας ολόκληρης εποχής είναι ο διαχωρισμός των χώρων όπου κινούνταν το υπηρετικό προσωπικό από εκείνους της οικογένειας. Πράγματι, από την κύρια είσοδο ανεβαίνει κανείς τη σκάλα για τους δύο επάνω ορόφους, ενώ ο πλευρικός διάδρομος βγάζει προς τις κουζίνες. Αριστερά και δεξιά αυτού του διαδρόμου υπάρχουν δύο τυφλές μεγάλες αίθουσες, οι οποίες επικοινωνούν από το πίσω μέρος με τις κουζίνες για να γίνεται το σερβίρισμα. Η είσοδος των μελών της οικογενείας μπορούσε να γίνει τόσο από τις κουζίνες όσο κι απ" έξω, κάτω από τα στέγαστρα τα οποία δεν υπάρχουν πια και που η μελέτη προβλέπει την ανακατασκευή τους. Οι καλεσμένοι, όταν άνοιγαν αυτές οι αίθουσες-σαλόνια, έμπαιναν απ" έξω.</p><br/><p style="text-align: justify;">Κατά τη μελέτη προβλέπονται κάποιες στοιχειώδεις αλλαγές στο αρχικό σχέδιο, όπως ασανσέρ που θα λειτουργεί στο πίσω μέρος του κτηρίου, κάτι που επιβάλλει η κείμενη νομοθεσία για να εξυπηρετούνται άτομα με ειδικές ανάγκες. Και ακόμα μια κομψή μεταλλική σκάλα εξωτερικά για να φθείρεται όσο το δυνατόν λιγότερο το κεντρικό κλιμακοστάσιο, έργο τέχνης από μόνο του.</p><br/><p style="text-align: justify;">Η ανατολική κύρια αίθουσα μπορεί να στεγάσει αναψυκτήριο με υπαίθριο χώρο στη βεράντα, ενώ η αντίστοιχη δυτική μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αίθουσα διαλέξεων.</p><br/><p style="text-align: justify;">Πρόθεση τόσο των μελετητών όσο και της δημοτικής αρχής είναι να μη δημιουργήσουν ένα μουσειακό χώρο, αλλά ένα χώρο ζωντανό, που θα χαίρονται τόσο οι ντόπιοι όσο και οι επισκέπτες.</p><br/><p style="text-align: justify;">Η οριστική μελέτη από τις τεχνικές υπηρεσίες του Δήμου Βόλου έχει εγκριθεί. Μένει να ολοκληρωθεί η μελέτη εφαρμογής, ώστε να εγκριθεί και από το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων, για να γίνει η δημοπράτηση και να προχωρήσει το έργο.</p><br/><p style="text-align: justify;">ΥΓ. Για να συντηρεί το σπίτι την ιστορία του, έφυγε από τη ζωή μόλις ολοκληρώθηκε η προμελέτη ο επιβλέπων αρχιτέκτονας Μιχάλης Μούχος και μόλις ολοκληρώθηκε η οριστική μελέτη, ο αρχιτέκτονας Μιχάλης Δωρής.</p><br/><iframe src="//www.youtube.com/embed/tkz0bIGNCEM" width="620" height="390" frame allowfullscreen="allowfullscreen"></iframe><br/><br/><a href="http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=345399" target="_blank">ΠΗΓΗ</a></span></div>

Ανατριχιαστικό! Το διασημότερο στοιχειωμένο σπίτι της Ελλάδος! - Video

Ανατριχιαστικό! Το διασημότερο στοιχειωμένο σπίτι της Ελλάδος! «Μην πάτε εκεί μέσα», μας προειδοποίησε ένας περαστικός, ενώ ετοιμαζόμασταν ν...

Διαβάστε περισσότερα »

Γιατί το άμπρα κατάμπρα θεωρείτε μαγική λέξη και από πότε; | ΑΝΕΞΗΓΗΤΟ

<div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><a href="http://kalikantzaros.gr/wp-content/uploads/2015/03/%CE%93%CE%B9%CE%B1%CF%84%CE%AF-%CF%84%CE%BF-%CE%AC%CE%BC%CF%80%CF%81%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AC%CE%BC%CF%80%CF%81%CE%B1-%CE%B8%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%B5%CE%AF%CF%84%CE%B5-%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%BB%CE%AD%CE%BE%CE%B7.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img height="470" src="http://kalikantzaros.gr/wp-content/uploads/2015/03/%CE%93%CE%B9%CE%B1%CF%84%CE%AF-%CF%84%CE%BF-%CE%AC%CE%BC%CF%80%CF%81%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AC%CE%BC%CF%80%CF%81%CE%B1-%CE%B8%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%B5%CE%AF%CF%84%CE%B5-%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%BB%CE%AD%CE%BE%CE%B7.jpg" width="760"/></a></div><br/><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, serif; font-size: large;"><p style="text-align: justify;">Γιατί το άμπρα κατάμπρα θεωρείτε μαγική λέξη; Ποια είναι η ρίζα της και από πότε υπήρξε αυτή η ψευδαίσθηση;</p><br/><p style="text-align: justify;">Η πρώτη καταγεγραμμένη χρήση της λέξης «άμπρα κατάμπρα» χρονολογείται στον 3ο αιώνα π.Χ., από τον Ρωμαίο γιατρό Quintus Serenus Sammonicus (Κουίντος Σερένος Σαμόνικος), ως θεραπεία για την ελονοσία.</p><br/><p style="text-align: justify;">Ο Σαμόνικος περιέγραφε ότι, όσοι υπέφεραν από τη συγκεκριμένη ασθένεια, φορούσαν ένα μενταγιόν, που έγραφε τη λέξη «άμπρα κατάμπρα» σε τριγωνική μορφή.</p><br/><p style="text-align: justify;">Οι οδηγίες ανέφεραν: «Σε ένα κομμάτι περγαμηνής, γράψε τη λέξη «άμπρα κατάμπρα» πολλές φορές. Επανάλαβέ τη, στην από κάτω γραμμή, αλλά αφαίρεσε το τέλος. Συνέχισε έτσι, μέχρι το τελευταίο γράμμα να είναι η βάση του κώνου. Θυμήσου να τυλίξεις την περγαμηνή με κάποιο ύφασμα και να το φορέσεις γύρω απ’ τον λαιμό σου».</p><br/><p style="text-align: center;">A – B – R – A – C – A – D – A – B – R – A</p><br/><p style="text-align: center;">A – B – R – A – C – A – D – A – B – R</p><br/><p style="text-align: center;">A – B – R – A – C – A – D – A – B</p><br/><p style="text-align: center;">A – B – R – A – C – A – D – A</p><br/><p style="text-align: center;">A – B – R – A – C – A – D</p><br/><p style="text-align: center;">A – B – R – A – C – A</p><br/><p style="text-align: center;">A – B – R – A – C</p><br/><p style="text-align: center;">A – B – R – A</p><br/><p style="text-align: center;">A – B – R</p><br/><p style="text-align: center;">A – B</p><br/><p style="text-align: center;">A</p><br/><p style="text-align: justify;">Η πιθανότερη πηγή έμπνευσης για τον Σαμόνικο, ήταν η αραμαϊκή έκφραση «άβρα καντάβρα», η οποία χρησιμοποιήθηκε λίγο τροποποιημένη από τη συγγραφέα του Χάρι Πότερ, Τζ. Κ. Ρόουλινγκ. Στα βιβλία του Χάρι Πότερ, η θανατική κατάρα ήταν «αβάντα κεντάβρα» και η Ρόουλινγκ είχε πει σε συνέντευξή της, ότι η αρχική έκφραση σήμαινε «να καταστραφεί».</p><br/><p style="text-align: justify;">Άλλη πιθανή προέλευση της λέξης είναι το όνομα «Αβραξάς», το οποίο είχε σημαντικές μυστικιστές ιδιότητες στην αρχαία Ελλάδα και στην Ανατολή. Τον «Αβραξά» τον συναντάμε σε πολλές διαφορετικές μορφές. Είναι Θεός, μαγική λέξη για ξόρκια και σύμβολο της νουμερολογίας, καθώς τα γράμματα που αποτελούν τη λέξη, βγάζουν το άθροισμα 365, δηλαδή τις μέρες του χρόνου.</p><br/><p style="text-align: justify;"><strong>Το «άμπρα κατάμπρα» ανά τους αιώνες</strong></p><br/><p style="text-align: justify;">Το 16ο αιώνα, η Εύα Ρίμινγκτον Τέιλορ, αναφέρει στο βιβλίο «Το περιπετειώδες ταξίδι του Καπετάνιου Έντουαρντ Φέντον», ότι ένα γιατρός έλεγε, πως θεράπευε τους πάντες από αρρώστιες, κρεμώντας το μενταγιόν με τη λέξη «άμπρα κατάμπρα» απ’ τον λαιμό τους.</p><br/><p style="text-align: justify;">Τον 18ο αιώνα, οι άνθρωποι συνέχιζαν να πιστεύουν στις θεραπευτικές ιδιότητες του μενταγιόν, αλλά οι «πιο διαβασμένοι», είχαν αντιληφθεί ότι επρόκειτο περί κομπογιαννιτισμού.</p><br/><p style="text-align: justify;">Το 1722, ο ιστορικός Ντάνιελ Ντεφόου, έγραφε στο βιβλίο του «Χρονικά του έτους της Πανούκλας»: «Οι άνθρωποι εξαπατούνται. Πιστεύουν ότι αν φοράνε φυλαχτά, και κάνουν εξορκισμούς, δε θα τους φτάσει η πανούκλα. Λες και η πανούκλα είναι ένα κακό πνεύμα, που θα φοβηθεί τους σταυρούς και τα χαρτιά με τα ξόρκια, όπως συγκεκριμένα η λέξη «άμπρα κατάμπρα», που γράφουν σε μορφή τριγώνου ή πυραμίδας…Πόσοι καημένοι άνθρωποι πίστεψαν σε αυτά τα πράγματα και πόσους απ’ αυτούς κουβάλησαν μετά τα νεκρο-κάρα».</p><br/><p style="text-align: justify;">Η λέξη λοιπόν, ήταν ένα ξόρκι, μια μαγική ασπίδα εναντίον της αρρώστιας και μια καλή ευκαιρία για κάποιους, να βγάλουν πολλά χρήματα, εκμεταλλευόμενοι την ανθρώπινη αφέλεια.</p><br/><p style="text-align: justify;"><a href="http://www.mixanitouxronou.gr/apo-pou-proerchete-i-magiki-lexi-ampra-katampra/" target="_blank">ΠΗΓΗ</a></p></span></div>

Γιατί το άμπρα κατάμπρα θεωρείτε μαγική λέξη και από πότε; | ΑΝΕΞΗΓΗΤΟ

Γιατί το άμπρα κατάμπρα θεωρείτε μαγική λέξη; Ποια είναι η ρίζα της και από πότε υπήρξε αυτή η ψευδαίσθηση; Η πρώτη καταγεγραμμένη χρήση της...

Διαβάστε περισσότερα »

Οι 6 ιστορίες μυστηρίου που ακόμα ψάχνουν απάντηση!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><a href="http://kalikantzaros.gr/wp-content/uploads/2015/03/magissa-mpel.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img height="470" src="http://kalikantzaros.gr/wp-content/uploads/2015/03/magissa-mpel.jpg" width="760"/></a></div><br/><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, serif; font-size: large;"><p style="text-align: justify;"><em>Οι 6 ιστορίες μυστηρίου που ακόμα ψάχνουν απάντηση ή για να το θέσουμε πιο σωστά ακόμα και αν υπάρχει απάντηση επιστημονική ο κόσμος δεν έχει πειστεί! </em></p><br/><p style="text-align: justify;"><strong>ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΟΥ ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ</strong></p><br/><p style="text-align: justify;">Πολιτικός και 16ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών ( Χότζενσβιλ, Κεντάκυ 1809, Ουάσινγκτον 1865).<br/>Προσέλκυσε την προσοχή της χώρας του με λόγο στον οποίο καταδίκασε το θεσμό της δουλείας, που αποτελούσε μήλον της έριδος ανάμεσα στις νότιες και βόρειες πολιτείες. Όπως το διατύπωσε “η δουλεία στηρίζεται στην εγωιστική φύση του ανθρώπου ενώ η καταδίκη της στηρίζεται στην αγάπη του προς τη δικαιοσύνη”.</p><br/><p style="text-align: justify;">Ορίστηκε υποψήφιος από το Ρεπουμπλικανικό Συνέδριο του Σικάγου (1860) για λόγους τακτικής: ήταν ταπεινής καταγωγής, πατρικός, απλός και με ρητορικά προσόντα, έντιμος και ειλικρινής.<br/>Ο Χωριστικός Πόλεμος Βορείων και Νοτίων αποκάλυψε την αδάμαστη δύναμη θέλησής του και την απόλυτη πίστη του στα ιδανικά της ελευθερίας, της ενότητας και της δικαιοσύνης.<br/>Δε μπόρεσε όμως να εφαρμόσει το έργο ειρήνευσης της κατάστασης που από καιρό διαλογιζόταν. Αμέσως μετά το τέλος του πολέμου ένας φανατικός Nότιος o John Wilkes Booth τον δολοφόνησε μέσα στο θέατρο Ford’s Theatre της Ουάσινγκτον.</p><br/><p style="text-align: justify;">Σύμφωνα ωστόσο με τις μαρτυρίες, το πνεύμα του παραμένει αναστατωμένο, μπορούμε να υποθέσουμε εξαιτίας του ότι δε μπόρεσε να ολοκληρώσει τα σχέδια που είχε αναλάβει.<br/>Είναι πολλές οι ιστορίες που έχουν συμβεί στο περιβόητο υπνοδωμάτιό του.<br/>Η πρώτη γυναίκα που ανέφερε ότι είδε το φάντασμα του Lincoln ήταν η Grace Coolidge που όπως είπε τον είδε να ατενίζει έξω από ένα παράθυρο του Οβάλ Γραφείου.<br/>Η Βασίλισσα της Νορβηγίας έμεινε για μια νύχτα στο υπνοδωμάτιο του προέδρου και άκουσε κάποιον να χτυπά διακριτικά την πόρτα.<br/>Όταν άνοιξε βρέθηκε μπροστά στο φάντασμα του προέδρου. Αυτός την κοίταξε απλώς και μετά απομακρύνθηκε.<br/>Η κα. Franklin Roosevelt τον είδε καθιστό στο κρεβάτι να φορά τις μπότες του. Ούρλιαξε έντρομη και έφυγε τρέχοντας.</p><br/><p style="text-align: justify;">Ο πρόεδρος Harry Truman άκουσε ένα πρωινό κάποιον να χτυπά την πόρτα του στις 3 το ξημέρωμα. Δεν είχε αμφιβολία ότι ήταν ο Lincoln επειδή η κόρη του Μargaret ήδη αρκετές εμπειρίες από τις επισκέψεις του ανήσυχου προέδρου στις οποίες άκουγε ήχους στο σπίτι στη μέση της νύχτας και έβλεπε σκιές που ήταν σίγουρη ότι ήταν ο ίδιος.<br/>Και τέλος το πνεύμα του άτυχου προέδρου λέγεται πως εμφανίζεται καμιά εμφανίζεται να περιδιαβαίνει στους διαδρόμους και τριγύρω στο Λευκό Οίκο.</p><br/><p style="text-align: justify;"><strong>IΠΤΑΜΕΝΕΣ ΦΛΟΓΕΣ</strong></p><br/><p style="text-align: justify;">Το όμορφο οκταγωνικό σπίτι του συνταγματάρχη John Teilo που κτίστηκε το 1800 αποτέλεσε το σκηνικό μιας αισθηματικής τραγωδίας.<br/>Λίγα χρόνια αργότερα από τη μετακόμιση της οικογένειας του συνταγματάρχη στο σπίτι η μία κόρη του ερωτεύτηκε ένα βρετανό αξιωματικό, ειδύλλιο που έβρισκε εντελώς ασύμφωνο τον πατέρα. Ο Τeilo παρά τις ικεσίες της κόρης του αρνήθηκε ακόμα και να δεχτεί τον Εγγλέζο στο σπίτι του.</p><br/><p style="text-align: justify;">Μια νύχτα η κοπέλα ύστερα από ένα άγριο καβγά με τον πατέρα της, που έμενε αμετακίνητος στην απόφασή του, άρπαξε αναστατωμένη ένα καντηλέρι και ανέβηκε τρέχοντας τα σκαλιά πηγαίνοντας στο δωμάτιό της.<br/>Ένα λεπτό αργότερα, η οικογένεια άκουσε μια διαπεραστική κραυγή και αμέσως μετά έναν τρομακτικό γδούπο. Ο συνταγματάρχης όρμησε προς τα εκεί που ακούστηκε ο κτύπος και βρήκε την κόρη του να κείτεται άψυχη στο κάτω μέρος της γυριστής σκάλας.</p><br/><p style="text-align: justify;">Φημολογείται ακόμα ότι και η δεύτερη κόρη είχε ένα δεσμό που,όπως και στην πρώτη περίπτωση,δεν είχε την έγκριση του πατέρα της. Σε μια ατυχή στιγμή έντασης και διαπληκτισμών μιμήθηκε το παράδειγμα της αδερφής της και κατακρημνίστηκε από την κορυφή της σκάλας.<br/>Από εκείνη τη μέρα η τριώροφη σκάλα του οκτάγωνου σπιτιού θεωρείται στοιχειωμένη και μάλιστα συχνά εμφανίζονται να ανεβαίνουν κατά μήκος της σκάλας σκιές που τρεμοπαίζουν σαν να δημιουργούνται από φλόγα κεριού που ακολουθούνται από μια γυναικεία κραυγή και το γδούπο του κορμιού που πέφτει.</p><br/><p style="text-align: justify;"><strong>ΟΙ ΔΡΟΣΟΥΛΙΤΕΣ</strong></p><br/><p style="text-align: justify;">Στην περιοχή του βενετσιάνικου κάστρου του Φραγκοκάστελου στη νότια Κρήτη μαρτυρείται το φαινόμενο της εμφάνισης του στρατού των Δροσουλιτών.<br/>Εκατοντάδες Κρήτες πολεμιστές αντιτάχθηκαν στην επίθεση των τουρκικών στρατευμάτων του Μουσταφά Μπέη στις 18 Μαίου 1828.</p><br/><p style="text-align: justify;">Οι Τούρκοι στρατιώτες πολιόρκησαν στενά το κάστρο και στη μάχη που κράτησε εφτά μέρες οι περίπου εξακόσιοι υπερασπιστές του, συμπεριλαμβανομένου του αρχηγού τους Χατζημιχάλη Δαλιάνη, θανατώθηκαν. Ο Δαλιάνης, που επέλεξε να μείνει στο κάστρο αγνοώντας τις παροτρύνσεις του στρατού του, αποκεφαλίστηκε και το κεφάλι του στάλθηκε στον Πασά. Τα κόκαλα των πεσόντων λέγεται ότι σήμερα βρίσκονται κάτω από το στρώμα χώματος που αποτελεί το δάπεδο του κάστρου.</p><br/><p style="text-align: justify;">Σύμφωνα με τα λεγόμενα των κατοίκων της περιοχής, αν οι συνθήκες είναι κατάλληλες, o επίδοξος παρατηρητής που είναι εφοδιασμένος με υπομονή και οξεία όραση, μπορεί να παρατηρήσει μια σκιώδη παράταξη να αφήνει τα ερείπια της εκκλησίας του Αγίου Χαράλαμπου και να προχωρά κατά μήκος των τειχών του κάστρου. Πάνοπλοι στρατιώτες, ντυμένοι στα μαύρα, προχωρούν σε απλή παράταξη παράλληλα στην ομιχλώδη ακτή.<br/>Το φαινόμενο διαδραματίζεται στο διάστημα μεταξύ 17 και 30 Μαίου<br/>και δε διαρκεί πάνω από 10 λεπτά.</p><br/><p style="text-align: justify;">Ντόπιοι κρητικοί αποκαλύπτουν ένα επιπλέον βοηθητικό στοιχείο: το φαινόμενο συμβαίνει συνήθως λίγο πριν την ανατολή, πράγμα που εξηγεί γιατί ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων διανυκτερεύει αυτό το διάστημα κοντά στο κάστρο, με την προσδοκία να παρακολουθήσει ιδίοις όμμασι την προέλαση των γενναίων ψυχών των μαχητών.<br/>Από τη στιγμή της μέρας που προτιμούν να εμφανίζονται προέρχεται η ονομασία “Δροσουλίτες”(δρόσος, πρωινή υγρασία στην ατμόσφαιρα).</p><br/><p style="text-align: justify;">Κάποιες προσπάθειες για επιστημονική ερμηνεία του φαινομένου προτείνουν ότι μπορεί να προκαλείται από την αντανάκλαση των ηλιακών ακτίνων από στρατιώτες σε ώρα γυμνασίων στα παράλια της γειτονικής Αφρικής. Ωστόσο η τακτικότητα και η χρονική συνέπεια του γεγονότος αποκλείει το ενδεχόμενο μιας τέτοιας σύμπτωσης.</p><br/><p style="text-align: justify;">Η ανάμνηση της θριαμβικής προέλασης των πολεμιστών σε μια παρέλαση θανάτου από αγάπη στην ελευθερία παίρνει υπόσταση στο Φραγκοκάστελο της Κρήτης ακόμα και σήμερα και μπορεί να γίνει φανερή στα μάτια του αποφασισμένου επισκέπτη.</p><br/><p style="text-align: justify;"><strong>Η ΜΑΓΙΣΣΑ ΤΩΝ ΜΠΕΛ</strong></p><br/><p style="text-align: justify;">Η ιστορία ενός ενοχλητικού και σαρδόνιου φαντάσματος, που πήρε την ονομασία Μάγισσα των Μπελ, αρχίζει το 1817 στο Τενεσί, στο σπίτι που έμενε ο John και n Lious Bell με τα εννιά παιδιά τους.<br/>Η Μάγισσα των Μπελ εκδηλώθηκε για πρώτη φορά με φασαρία που θύμιζε πάλη σκυλιών, κλαγγή από αλυσίδες που σέρνονται στο πάτωμα και μυστηριώδεις ανθρώπινους ήχους όπως πνίξιμο και ρουφήγματα, aργότερα όμως επιδόθηκε σε πιο επικίνδυνα παιχνίδια. Ο δεκάχρονος Richard ξύπνησε μια νύχτα επειδή κάτι αόρατο του τραβούσε με βία τα μαλλιά ενώ η νεαρή Elizabeth που ήταν δώδεκα χρόνων δέχτηκε βαριά χαστούκια που άφησαν σημάδια στο πρόσωπό της.<br/>Όταν άρχισαν οι επιθέσεις στα παιδιά η οικογένεια μίλησε στον J.Johnson, στενό φίλο και ευσεβή χριστιανό, που προσπάθησε να εξορκίσει τη Μάγισσα απευθυνόμενος σ’ αυτή σε βιβλική γλώσσα,ωστόσο η Μάγισσα δε φάνηκε να πτοείται.</p><br/><p style="text-align: justify;">Ένας γείτονας,ο William Porter, που έμεινε μια νύχτα στο στοιχειωμένο σπίτι ένιωσε κάποιον να του τραβά τα σκεπάσματα,τινάχτηκε και τα βρήκε τυλιγμένα σε μπόγο στη μια μεριά του κρεβατιού. Γράπωσε σφιχτά τον τυλιγμένο μπόγο και έτρεξε προς το αναμμένο τζάκι πιστεύοντας ότι αν τον πετούσε στη φωτιά η μάγισσα θα καταστρεφόταν. Όμως αναπάντεχα ο μπόγος έγινε ασήκωτα βαρύς και άρχισε να αναδίδει μια απεχθή οσμή και ο Porter αναγκάστηκε να βγει έξω στον αέρα. Όταν επέστρεψε, η Μάγισσα είχε φύγει.<br/>Όταν ο Johnson και άλλοι γείτονες προσπάθησαν να επικοινωνήσουν με τη Μάγισσα το πλάσμα απάντησε με έναν αμυδρό συριγμό που εξελίχθηκε σε μια αδύναμη, ψιθυριστή φωνή, που γινόταν ολοένα δυνατότερη και που στο τέλος συνοδευόταν από τραχιές αντρικές και γυναικείες φωνές που εκστόμιζαν απειλές και ντόπια κουτσομπολιά.</p><br/><p style="text-align: justify;">Στη συνέχεια στην οικογένεια άρχισαν να παρουσιάζονται πολύ σοβαρές και οδυνηρές οργανικές αντιδράσεις. Η κοπέλα είχε απώλεια συνείδησης και λιποθυμίες και αποδείχθηκε ότι υπήρχαν βελόνες και καρφίτσες στο στομάχι της.</p><br/><p style="text-align: justify;">Ο John Bell τα πήγε ακόμα χειρότερα. Κάποια φορά η γλώσσα του πρήστηκε τόσο που δε μπορούσε να μιλήσει για ώρες.Τον έπιασαν βίαιοι και ανεξέλεγκτοι σπασμοί στο πρόσωπο και ήταν τόσο σοβαρή η κατάστασή του που αναγκάστηκε να πέσει στο κρεβάτι. Τελικά διέφυγε οριστικά από την επιθετική καταδίωξη της μάγισσας με το θάνατό του από δηλητηρίαση, για την οποία ενοχοποιήθηκε ένα φιαλίδιο με σκούρο υγρό άγνωστης προέλευσης.<br/>Παρόλα αυτά η κακόβουλη μάγισσα δεν ήθελε να τον αφήσει να ησυχάσει ούτε στην κηδεία του όπου έκανε αισθητή την παρουσία της τραγουδώντας άσεμνα τραγούδια.</p><br/><p style="text-align: justify;">Μετά από αυτό το περιστατικό φαίνεται ότι η ιστορία έφτασε στο τέλος της.<br/>Το στοιχειό πριν εξαφανισθεί τελείως υποσχέθηκε να γυρίσει σε εκατόν επτά χρόνια, ημερομηνία που συνέπιπτε με το 1935,που ευτυχώς όμως δε συνέβη τίποτε.</p><br/><p style="text-align: justify;">Πολλές ερμηνείες έχουν προταθεί για το φαινόμενο αυτό,ψυχαναλυτικές και παραψυχολογικές, ομως καμιά δεν το εξηγεί επαρκώς.<br/>Πάντως, αν τύχει να συναντήσετε την αλλόκοτη και επικίνδυνη μάγισσα, σας προτείνουμε να φωνάξετε κάποιον ικανό εξορκιστή ή να μετακομίσετε.</p><br/><p style="text-align: justify;"><strong>ΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΥΣΤΕΡΟΓΝΩΣΙΑΣ</strong></p><br/><p style="text-align: justify;">Το καλοκαίρι του 1901 οι Αγγλίδες δασκάλες Έλινορ Ζουρντέν και Αν Μόμπερλι<br/>αποφάσισαν να κάνουν μια περιήγηση στο ανάκτορο των Βερσαλλιών. Ήθελαν να επισκεφτούν το μικρό Τριανόν, χώρο φορτισμένο με ρομαντική χροιά, επειδή ο τελευταίος βασιλικός ένοικός του ήταν η άτυχη βασίλισσα Μαρία Αντουανέτα.</p><br/><p style="text-align: justify;">Στη διασταύρωση τριών μονοπατιών οι δυο γυναίκες έπεσαν πάνω σε δύο σιωπηλούς άντρες με πράσινα πανωφόρια και τρίκοχα καπέλα που κρατούσαν καροτσάκια κηπουρικής.<br/>Οι γυναίκες αισθάνθηκαν μια απροσδιόριστη κατάθλιψη και δυσφορία.<br/>Ακολουθώντας το ένα μονοπάτι συνάντησαν ένα μικρό κυκλικό περίπτερο όπου καθόταν ένας άντρας με μανδύα του οποίου το αποκρουστικό πρόσωπο και το σατανικό έντονο βλέμμα τις τρομοκράτησε.<br/>Καθώς αναρωτιούνταν ποια κατεύθυνση να διαλέξουν,όρμησε προς το μέρος τους αιφνιδιαστικά ένας ωραίος άντρας με μακριά σγουρά μαλλιά κάτω από το πλατύγυρο καπέλο του και τους υπέδειξε το δεξί μονοπάτι για το μικρό Τριανόν. Εκεί η Δ. Μόμπερλυ περιεργάστηκε μια πολύ όμορφη γυναίκα με ενδυμασία εποχής που σχεδίαζε στη βεράντα του παλατιού.</p><br/><p style="text-align: justify;">Μπαίνοντας στο παλάτι για να ξεναγηθούν στο εσωτερικό του, ενώθηκαν με μια συντροφιά Γάλλων ντυμένων με ρούχα του εικοστού αιώνα και ξαναβρήκαν τη καλή τους διάθεση.<br/>Μόνο μία εβδομάδα αργότερα οι δύο φίλες εκμυστηρεύτηκαν η μια στην άλλη την ταραχή στη συνάντηση των αινιγματικών φιγούρων.</p><br/><p style="text-align: justify;">Στην προσπάθειά τους να διαλευκάνουν την εμπειρία τους, διαπίστωσαν ότι την ίδια μέρα που επισκέφτηκαν τις Βερσαλλίες,τη 10η Αυγούστου,το 1792 οι επαναστατικές δυνάμεις συνέλαβαν τη βασιλική οικογένεια ,φυλάκισαν και αργότερα καρατόμησαν τη Μαρία Αντουανέτα.<br/>Συμπέραναν ότι κατά κάποιον τρόπο είχαν ταυτιστεί με τη σκέψη της βασίλισσας, ότι είχαν εισχωρήσει στη ζωηρή και νοσταλγική ονειροπόληση που την κατέκλυσε ίσως εκείνη τη μέρα. Θα μπορούσε ακόμα να είναι μια αναπαράσταση στο συναισθηματικό-ενεργειακό πεδίο του χώρου, μια φορτισμένη ανάμνηση, των γεγονότων που διαδραματίστηκαν τότε και που οι γυναίκες εξαιτίας της ευαισθησία τους συνέλαβαν και βίωσαν έντονα.<br/>Οι παραστάσεις που είδαν ήταν διαφορετικές μεταξύ τους, εν τούτοις τα στοιχεία επαληθεύτηκαν από τις ιστορικές πηγές.</p><br/><p style="text-align: justify;">Και οι ψηφίδες δείχνουν να συνταιριάζονται στο μωσαικό.<br/>Ο χάρτης της τοποθεσίας του μικρού Τριανόν του αρχιτέκτονα του παλατιού Richard Mick (1783)επιβεβαίωσε τη διάταξη του χώρου και των κτισμάτων που είδαν στην κατάσταση οραματισμού τους οι φίλες.<br/>Ο άντρας που τις βοήθησε να προσανατολιστούν θα μπορούσε να είναι ο αγγελιοφόρος που έτρεξε στο μικρό Τριανόν για να ειδοποιήσει τη βασίλισσα για μια ομάδα επαναστατών που ερχόταν στις 5 Οκτωβρίου του 1789.<br/>Οι άντρες με τα καροτσάκια θα μπορούσε να είναι μέλη της ελβετικής φρουράς για τη προστασία του βασιλκού ζεύγους.<br/>Ο απωθητικός άντρας θα ήταν ο κόμης ντε Βοντρέιγ που στάθηκε κακός φίλος για τη βασίλισσα όταν ενθάρρυνε αντιβασιλικές πρωτοβουλίες.<br/>Και επίσης όταν η αν Μόμπερλι είδε το παρτραίτο της Μαρίας Αντουανέτας πείσθηκε ότι η γυναίκα που είχε δει στον κήπο του μικρού Τριανόν ήταν η βασίλισσα……</p><br/><p style="text-align: justify;"><strong>ΣΤΟΙΧΕΙΩΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ</strong></p><br/><p style="text-align: justify;">Ανάμεσα στις πολλές ιστορίες που διαδίδονται για στοιχειωμένα σπίτια στον ελλαδικό χώρο συγκαταλέγεται η ιστορία του Διαμαντέικου σπιτιού στην περιοχή του Αχλαδόκαμπου.</p><br/><p style="text-align: justify;">Η υπηρέτρια του παλιού αρχοντικού ήταν η πρώτη που ανέφερε πως είδε κάποιες φευγαλέες θεόρατες παρουσίες να πλανιούνται στο σπίτι.<br/>Πίστεψε όπως είπε πως ήταν βρικόλακες που έκαναν την εμφάνισή τους κάθε Τετάρτη και Παρασκευή και επιχειρούσαν να φάνε το αλεύρι από τις αποθήκες.<br/>Το 1925 το σπίτι πουλήθηκε στην οικογένεια Σελλή.</p><br/><p style="text-align: justify;">Οι καινούριοι ένοικοι ένιωσαν δυσφορία και ανησυχία με τη διάχυτη αίσθηση εχθρότητας στην ατμόσφαιρα, με τους ανεπαίσθητους ήχους αργόσυρτων βημάτων και το απειλητικό συναίσθημα ότι κάποιος τους παρακολουθούσε.</p><br/><p style="text-align: justify;">Λίγους μήνες αργότερα η κατάσταση χειροτέρεψε, απότομοι υπόκωφοι κρότοι, πάταγοι και βουητά μυστηριώδους προέλευσης τάρασσαν τον ύπνο τους και τους ξυπνούσαν ξαφνικά τα βράδια.</p><br/><p style="text-align: justify;">Δεν υπήρχε αμφιβολία ότι αόρατα πλάσματα προσπαθούσαν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους με διάφορους τρόπους, μανταλώνοντας τις πόρτες, αλλάζοντας θέση στα προσωπικά αντικείμενα, μισανοίγοντας τα πορτόφυλλα, ανάβοντας φώτα και προκαλώντας αλλόκοτες δαιμονικές λάμψεις κατά τη διάρκεια της νύχτας.<br/>Αυτά τα φαινόμενα δοκίμασαν γερά τα νεύρα των ενοίκων και τους ανάγκασαν να εγκαταλείψουν το ιδιόμορφο σπίτι.<br/>Οι επόμενοι κάτοικοι του αρχοντικού ήταν οι οικογένειες Διαμαντογιάννη και Δολίτση. Σύμφωνα με τους κατοίκους της περιοχής κάποια από τα μέλη της οικογένειας βρήκαν ατυχή και ανεξήγητο θάνατο και κυκλοφόρησε η φήμη ότι το σπίτι είναι καταραμένο.<br/>Αρκετά χρόνια αργότερα,το 1945, μια παράξενα ηχηρή αστραπή πάνω από την οροφή του σπιτιού φαίνεται πως ήταν το τελευταίο σημάδι του περίεργου όντος το οποίο μπορούμε να υποθέσουμε ότι θεώρησε αρκετή την αναστάτωση που προκάλεσε και από εκείνη τη μέρα εξαφανίστηκε μια και καλή από το κτίσμα.</p><br/><p style="text-align: justify;"><a href="http://esoterica.gr/main.htm" target="_blank">Πηγή</a></p></span></div>

Οι 6 ιστορίες μυστηρίου που ακόμα ψάχνουν απάντηση!

Οι 6 ιστορίες μυστηρίου που ακόμα ψάχνουν απάντηση ή για να το θέσουμε πιο σωστά ακόμα και αν υπάρχει απάντηση επιστημονική ο κόσμος δεν έχε...

Διαβάστε περισσότερα »